Sevda Yeli

Yârin estirdiği sevda yeli Dağıtıyor kara bulutlarımı Gül bahçesi oluyor gönlüm Arılar kelebekler uçuşuyor Duygularımın bahçesinde bağında Aşkın güzelliğiyle şiirleşiyorum Şemsiyesiz kalıyorum Mutluluk yağmurunda

Mutlu ederek mutlu olmak

"𝗠𝘂𝘁𝗹𝘂 𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲𝗸 𝗺𝘂𝘁𝗹𝘂 𝗼𝗹𝗺𝗮𝗸 𝗯𝗶𝗿 𝗴𝗼̈𝗻𝘂̈𝗹 𝗵𝘂̈𝗻𝗲𝗿𝗶𝗱𝗶𝗿" 𝗦𝗲𝘃𝗴𝗶, ı𝘀̧ı𝗸𝗹𝗮𝗿ı 𝗵𝗶𝗰̧ 𝘀𝗼̈𝗻𝗺𝗲𝘆𝗲𝗻, 𝗯𝗮𝘁𝗮𝗿𝘆𝗮𝘀ı 𝗵𝗶𝗰̧ 𝘁𝘂̈𝗸𝗲𝗻𝗺𝗲𝘆𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗴𝗼̈𝗻𝘂̈𝗹 𝗳𝗲𝗻𝗲𝗿𝗶𝗱𝗶𝗿 "𝗛𝗲𝗿 𝘁𝗲𝗯𝗲𝘀𝘀𝘂̈𝗺,𝗸𝗮𝗹𝗯𝗶𝗻𝗶𝘇𝗶𝗻 𝗸𝗮𝗽ı𝘀ı𝗻𝗮 𝗯ı𝗿𝗮𝗸ı𝗹𝗺ı𝘀̧ 𝗯𝗶𝗿 𝗴𝗼̈𝗻𝘂̈𝗹 𝗰̧𝗶𝗰̧𝗲𝗴̆𝗶𝗱𝗶𝗿" 𝗛𝘂̈𝗻𝗲𝗿𝗶𝗺𝗶𝘇, 𝗳𝗲𝗻𝗲𝗿𝗶𝗺𝗶𝘇, 𝗰̧𝗶𝗰̧𝗲𝗴̆𝗶𝗺𝗶𝘇 𝗰̧𝗼𝗸 𝗼𝗹𝘀𝘂𝗻 𝗯𝘂𝗴𝘂̈𝗻 𝗚𝗼̈𝗻𝘂̈𝗹'𝗱𝗲𝗻 𝗼𝗹𝘀𝘂𝗻...

Mesele nedir?

Mesele yaşamak değil ki.! Mesele kırmadan, incitmeden yaşamak, Mesele iyi bir vicdana sahip olabilmek, Mesele sevgi tohumları ekebilmek, Mesele yüzleri güldürebilmek, Mesele gönüllerde yer edinebilmek, Mesele sözde değil, Davranışta insan olabilmek,

İnsanlığın farkına var

Özgür bırak kendini. Dayatılan algılara hapsedip ruhunu, Kendin olmaktan vazgeçme. İçinden geleni yap, aklından geçeni söyle, Dans et, şarkı söyle, gez. Kim ne derse desin aldırma. Kimse için verilmedi bu can sana. Kimseden akıllı, kimseden güzel olmak zorunda değilsin. Tadını çıkar hayatın. Tadını çıkar kendin olmanın. Ama insan olduğunun da farkına var,

Suçlu Aranıyor

SUÇLU ARANIYOR Bahçeli evler yıkıldı hileli çıktı yediklerimiz lokmalar boğazımıza dizildi Ne oldu, niye bu hale geldik? *** Suçlu aranıyor suçlu bu olamaz, dayısı var şu değildir, torpillidir O, suya sabuna dokunmaz! *** Tamam, şimdi buldum suçlu kim değil kimler Ben Sen O, biz siz onlar...

Köylüyle Doktor

Köylü doktora muayene olur. Doktor ilaç yazar, "Bunlar süpozituardır, makattan kullanacaksın" der. Köylü anlamaz ama sormaya çekinir, köyde sorar soruşturur, kimse bilemeyince muhtara danışır, o da bilemez ve doktora telefon eder. "Anüsten alınacakmış" der. Köylü gene anlamaz, doktora bu sefer kendisi telefon eder. Doktor öfkeyle "Kıçına sok kıçına!" diye bağırır. Köylü mahcup olur, "Tuh be! Doktor beyi kızdırdım. Yazıklar olsun bana" diye söylenir. O öyle demiş ama yabancı dille konuşmayı, yazmayı marifet sananlar utanmalı değil mi?

Eşekli gülmece

Eski zamanların birinde üst düzey yöneticilerden biri memleketine gidecekti. Kendisini uğurlamaya gelenlere dönüşte bir hediye getirmek istediğini ve ne istediklerini söylemelerini belirtti. Densizlerden biri, "Sizin oranın eşekleri ünlüymüş" diyerek ondan eşek istedi. Yönetici kızdı ama bozuntuya vermedi, "Tamam. Getiririm" dedi. Bir süre sonra yönetici geriye döndü.Karşılama töreninde bizim densiz, "Hani bizim eşek, niye getirmediniz?" diye sordu. Yönetici elini alnına vurdu, "Unutmuşum. Seni görünce hatırladım" diye konuştu. Bizimki altta kalmadı, "Zararı yok efendim. Siz geldiniz ya, yeter!" diyerek taşı gediğine yapıştırdı.