Deniz Çağırıyor

DENİZ ÇAĞIRIYOR Deniz çağırıyor bizi Gelin diyor gelin Kucaklaşalım doya doya Balıklarıma bir merhaba deyin Güzelliklerini sunmak için Sabırsızlanan mavi suya Sevginizi sebil edin... Deniz çağırıyor bizi deniz Gelin diyor gelin El ele tutuşun dalgalarla Martılarla hora tepin Mutluluğu edelim gelin yakamozlarla

Şiir Rafım Radyosu

Şiir Rafım Radyosu

Sevgin ırmak değilse

Sevgin ırmak değilse mutluluk denizine akamazsın insanlık ruhuna işlememişse güzelliklerden zevk alamazsın Hele doğaya dostça davranmazsan Boşuna uğraşma hiç sazın akort tutmaz bozuk plak olmaktan kurtulamazsın.

Hem Gül Hem Düşün

HEM GÜL HEM DÜŞÜN Sadece düşünmek ya da gülmek yetmez Düşünceni gülüş, gülmeni düşünce süslemeli İşte o zaman dalında öter muhabbet kuşu, bülbül Akar sevgi ırmağın gürül gürül Açılır mutluluğun kapıları ardına dek Merhaba der, el sallar lale, karanfil, sümbül Çiçek bahçesi olur gönül Solmaz maviliklerin yeşilin alın Duygularının pınarına neşe verir güzellikler Dertlere nokta koyarsın, sevinçlere virgül

Elmalı dizelerim ve bir soru

ELMALI DİZELERİM Önce bir türküden ilham alarak şunları yazdım: Elma attım denize geliyor yüze yüze şimdiki kızlar pahalı kilosu bin beş yüze Bir süre sonra şu dizeler geldi aklıma: Elma attım denize batmadı, çıktı yüze Rüyamda yâri gördüm gecem döndü gündüze ***- SİZCE BU DİZELERDEN HANGİSİ DAHA GÜZEL?

AŞK ve SEVGİ

Aşk Ve Sevgi Aşk bir bedende iki ruh dostluk iki bedende bir ruhtur Joseph Roux Aşk inanmanın şiiridir Aşk bir sütlü kahvedir Aşk iki insanın ruhunu bir bütün halinde birbirine bağlar Peyami Safa Sevmek iki defa yaşamaktır George Sand Sevgi birliğe bencillik yalnızlığa götürür Shiller

Gelirli Şiir

“İstanbul’dan ayva da gelir nar gelir Döndüm baktım bir edalı yâr gelir Gelir desen dar gelir… Aman aman dayanamam Bu iş bana zor gelir!” Böyle demiş şair Orhan Veli. Şimdi devir değişti… İstanbul’dan gelmez artık ayva, nar Ancak çevre kirliliği, gürültü gelir… Bir edalı yâr gelir ama Burnu kaf dağındadır Ve de bizim gibilere birkaç beden bol gelir! Kızları İstanbul gibidir yedi tepenin; Tepeden bakar çulsuzlara Ne insaf merhamet ne de aman bilir… Gündüz Beyoğlu’na gider Gece Boğaz’dan gelir!