En Büyük Mutluluk

EN BÜYÜK MUTLULUK Havada uçan kuşlar Bal yapan arılar Renk renk açan çiçekler Çiçeklere konan kelebekler Dosttur dost Yüzümüzü güldüren insanlar Şiir nakışlı dilberler Düşünce duygu sanatçıları Gönüldeşler güldeşler Dosttur dost Bu güzelliklerle bütünleşmek Ve dostluk dünyasındaki yolculuk İşte budur en büyük mutluluk

Sende Buldum Sende Gördüm

SENDE BULDUM SENDE GÖRDÜM Ben şiir yazan gözleri, gönülde gül açtıran sözleri doğadaki renkleri, güzellikleri sende buldum sende gördüm *** Senden aldığım güçle mutluluğu ve sevgiyi ilmek ilmek dokudum ördüm Anladım ki en sonunda ben seni sevmeden önce hem sağır hem kördüm

Yazarın tesellisi

YAZARIN TESELLİSİ Bakmayın aşklı meşkli şiirler yazdığıma başımda kavak yelleri esmiyor artık Aynaya bakıyorum da inanamıyorum gördüğüme benim mi bu pamuk tarlası saçlar kar ne zaman yağdı... diyorum Yanıt bulamıyorum sorularıma ama dostlarımın sevgisi ilgisi derman buluyor dertlerime şiir oluyor gönlüme

Şiir Yağmuru

ŞİİR YAĞMURU Güzelliğinin allı güllü çiçeğine, Kelebek kondurayım Aşkının bahçesine Şiirler yağdırayım ** GÖNLÜ GÜL Gönlü gül olanların Amacı güzelliktir Aşka uzanır eli Başı her zaman diktir Bükülmez asla beli

Eşek deyince...

Kibar bir gence bir arkadaşı eşek demiş. Şimdiye dek böyle bir hakarete uğramayan genç bunu hazmedememiş, düşüp bayılmış, bir türlü ayıltamamışlar. O sırada oradan geçmekte olan bir Bektaşi durumu öğrenmiş, gencin kulağına eğilip bir şeyler söylemiş. Geç bir süre sonra ayılmış, gülerek çekip gitmiş. Oradakiler bunu nasıl yaptığını sormuşlar. Bektaşi gülerek, “Çok kolay, demiş. Genç daha önce kendisine eşek denilmediği için, bu söz çok ağırına gitmiş ama ben kulağına kırk kere eşek deyince alıştı, hiç yadırgamadı.”

Aşka Sesleniş

AŞKA SESLENİŞ Sensin bizi bencilliğe kul olmaktan toz gibi oradan oraya savrulmaktan kurtaran çöldeki vahamız sensin ağacımız dalımız yaprağımız sen. Hadi gel, gel artık gel de bitsin mutluluk özlemimiz şiirleşsin evrenimiz

Altın Semerli Eşek

ALTIN SEMERLİ EŞEK Semer, eşeğin yük ya da insan taşımak için sırtına vurulan palandır. Bir atasözümüze göre, eşeği dövemeyen semerini döver. Ünlü bir sözde şöyle deniliyor: “Bir biri size eşek diyorsa kulak asmayın ama giderek beş kişi eşek diyorsa, artık kendinize bir semer almanın zamanı gelmiş demektir.” Ortalıkta semersiz dolaşan eşekler bu öğüdü niye dinlemiyorlar acaba; yoksa semercileri zengin etmekten mi korkuyorlar? Ziya Paşa da kötü asıllı kişilerin üniformayla, büyük mevkilere gelmesiyle eşeklikten kurtulamayacaklarını vurguluyor ve altın işlemeli semer vursan eşek yine eşektir, diyor. Sami N. Özerdim, “İnsan Bu, Bilinmez” yazısında bu konuya bakın nasıl değiniyor: “Ziya Paşa, ‘Zerduz palan ursan eşek yine eşektir” demiş. Yanılmış. Eşeğin sırtındaki palanın cinsinden hiçbir zaman haberi olmaz. Gerçekten, o her zaman eşektir. Ama bilinen erdemleriyle! Kimseyi küçümsemez. Ne genel yazman tanır- daha doğrusu takar- ne de genel müdür! Kime böbürlenmiş ki eşek? Kime tepeden bakmış ki? Biz insanların budalalığıdır hayvanlara sataşmak!” Eşek deyip geçmeyin. Bakın ne olmuş: 1938 yılında Milton kasabasının belediye başkanı, seçmenlerin düşünmeden, sonuçlarına aldırmadan, laf olsun diye oy kullandıklarını kanıtlamak için bir eşeği aday gösteriyor, oy pusulasına da eşeğin resmini koyuyor. Seçim günü eşek, oyların yüzde elli birini alarak seçiliyor… Çok şükür, bizde böyle eşeklik yapan yok!