Sevgin ırmak değilse

Sevgin ırmak değilse mutluluk denizine akamazsın insanlık ruhuna işlememişse güzelliklerden zevk alamazsın Hele doğaya dostça davranmazsan Boşuna uğraşma hiç sazın akort tutmaz bozuk plak olmaktan kurtulamazsın.

Hem Gül Hem Düşün

HEM GÜL HEM DÜŞÜN Sadece düşünmek ya da gülmek yetmez Düşünceni gülüş, gülmeni düşünce süslemeli İşte o zaman dalında öter muhabbet kuşu, bülbül Akar sevgi ırmağın gürül gürül Açılır mutluluğun kapıları ardına dek Merhaba der, el sallar lale, karanfil, sümbül Çiçek bahçesi olur gönül Solmaz maviliklerin yeşilin alın Duygularının pınarına neşe verir güzellikler Dertlere nokta koyarsın, sevinçlere virgül

Elmalı dizelerim ve bir soru

ELMALI DİZELERİM Önce bir türküden ilham alarak şunları yazdım: Elma attım denize geliyor yüze yüze şimdiki kızlar pahalı kilosu bin beş yüze Bir süre sonra şu dizeler geldi aklıma: Elma attım denize batmadı, çıktı yüze Rüyamda yâri gördüm gecem döndü gündüze ***- SİZCE BU DİZELERDEN HANGİSİ DAHA GÜZEL?

AŞK ve SEVGİ

Aşk Ve Sevgi Aşk bir bedende iki ruh dostluk iki bedende bir ruhtur Joseph Roux Aşk inanmanın şiiridir Aşk bir sütlü kahvedir Aşk iki insanın ruhunu bir bütün halinde birbirine bağlar Peyami Safa Sevmek iki defa yaşamaktır George Sand Sevgi birliğe bencillik yalnızlığa götürür Shiller

Gelirli Şiir

“İstanbul’dan ayva da gelir nar gelir Döndüm baktım bir edalı yâr gelir Gelir desen dar gelir… Aman aman dayanamam Bu iş bana zor gelir!” Böyle demiş şair Orhan Veli. Şimdi devir değişti… İstanbul’dan gelmez artık ayva, nar Ancak çevre kirliliği, gürültü gelir… Bir edalı yâr gelir ama Burnu kaf dağındadır Ve de bizim gibilere birkaç beden bol gelir! Kızları İstanbul gibidir yedi tepenin; Tepeden bakar çulsuzlara Ne insaf merhamet ne de aman bilir… Gündüz Beyoğlu’na gider Gece Boğaz’dan gelir!

Bak şu İşe; Löpontif!

Bak Şu İşe­­- Löpontif / Erhan Tığlı Advert BAK ŞU İŞE­­- LÖPONTİF Dilime her gün bir sözcük takılır, bugünkü de; “löpontif”. Anlamı ne? Kimden, nereden duydum? Bilmiyorum. Yolda “Löpontif” diye yürüyüp giderken önümdeki kadın aniden dönüp, “Terbiyesiz!” diye bağırınca şaşırıp kaldım. “Bana mı dediniz?” soruma, ‘’Evet, sana dedim kart zampara!” cevabıyla neye uğradığımı anlamadım. “İyi ama neden?” “Bunun nedeni var mı? Bana laf atıyorsun. Senin hiç utanman sıkılman yok mu?” Ahı gitmiş vahı kalmış kadına şöyle bir baktım. “Laf atacak olsam sülün gibi güzel kızlara atarım. Senin neyine atayım?” Dudak büzerek verdiğim cevapla büsbütün çileden çıkan kadın, “Yetişin a dostlar, hem suçlu hem güçlü. Hem laf atıyor, hem de hakaret ediyor!” diye avazı çıktığı kadar bağırdı. Çevremizi saran kalabalık bana nefretle bakmaya başladı. Bir kadın öfkeyle başını sallayıp “Bunun gibi rahat vermeyen sapık herifler yüzünden sokağa çıkamaz olduk. Üstelik de tecavüz edecekmiş gibi bakıyor.” dedi. Biraz ötede duran kızın mini eteğinden gözlerini ayırmayan sicim bıyıklı genç “Alacaksın böylelerini karakola çekeceksin, eşşek sudan gelinceye kadar döveceksin!” diye kükredi. Mini etekli kız eteğini çekiştirerek lafa karıştı: “Hadi genç olsa neyse de babam yaşındaki adam niye böyle bir şey yapar?” Kızın yanındaki başörtülü kadın “Asıl böylelerinden korkacaksın” diye homurdandı. Bana dövecekmiş gibi bakan bir kasketli başını salladı, “Bu herif cezasız kalmamalı!” dedi. “Polis, polis yok mu? diye bağırdı köşedeki kazıkçı bakkal. “Polis gelse ne olacak?” diye güldü müşteri, “Önce zılgıt çekip sonra da salıveriyorlar.” “Dağılın! Ne var, ne oluyor burada?” diye bağırarak hemen yanımıza damlayan polis olaya el koydu. Başka zaman pek ortalarda görünmezdi. Kadın beni gösterip, “Bana laf attı, üstelik hakaret de etti” dedi. Polis “Bak sen şu moruğa, ne dedi?” Kadın; “Löpontif” dedi. Polis dudağını büküp başını salladı, “Bak şu işe? Kimse anlamasın diye Fransızca laf atmalar da başladı ha? Şimdi ben bunu karakola çekip iki tokat atsam, yaptığı terbiyesizliğe bakmazlar da, karakolda vatandaşa dayak atıyorlar diye ortalığı ayağa kaldırırlar.” “Bir dakika, ben kimseye laf falan atmadım!’’ diye bağırdım. ”Löpontif, yeni çıkan bir temizlik tozunun marka adı. Hem ucuz hem de ikramiyeliymiş. Kampanya düzenlemişler herkes kapışıyormuş. Karım,’ gelirken muhakkak al’, dedi. Adını unutmayayım diye kendi kendime tekrarlıyordum. Hanımefendi önümdeydi, yüzüne karşı söylemiş değilim.” Ağzımdan çıkan temizlik tozu, ucuzluk, ikramiye sözleri kadınları harekete geçirdi. Laf attığımı iddia eden kadın da dahil olmak üzere hepsi birden markete koştular. Polis bile “Bari ben de gidip alayım, karıma sürpriz yaparım” dedi. Yalanım ortaya çıkmasın diye düşünerek oradan uzaklaştım. Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi ETİKETLER:Erhan TığlıBAK ŞU İŞE­­- LÖPONTİF Dr. Cihangir Işık: Adli Tıp Dosyaları Beş Duyunun Kasabı... / Serpil Meriç Dr. Cihangir Işık: AdDosya

Kitapsızlık

Bir toplumu yok etmek için kitap yakmaya gerek yoktur. Okuma isteğini öldürmek yeterlidir. Yeni nesil düşünmeyi değil, tüketmeyi öğrenirse zihinler sessizce boşalır ve boşluk en kolay yönetilen alandır .... Aldous Huxley