GÜLÜŞÜN ŞİİRİ

GÜLÜŞÜ ŞİİRLİM 
Sımsıcak el eden bal gülüş 
Kıvılcımlandırdı benliğimi 
Dağlardaki çoban ateşlerine döndüm 
Işıl ışıl bir özlemle 
Çiçeklere büründüm. 
Güller yağdıran bir el 
Nakış nakış işledi içime sevgiyi 
Giydirdi mutluluk adlı gökkuşağı giysiyi
Sevincim duramadı yerinde
Kuşlara parmak ısırtan bir uçuşla
Ulaştı gökyüzünün en yüksek katına
Dağlar, denizler selam durdu sevdama
Taht kurdum yaşamanın doruğuna
Aktım özveri pınarına
Gülüşünün verdiği aşkla coştum
Mest oldum güzelliğinin şarabıyla
Türküleştirdi benliğimi
Gözlerinin şiiri
Erhan Tığlı